Jednym z przykładów dramatycznej ironii w mowie jest sytuacja, gdy postać mówi coś, co jest prawdą, ale nie zdaje sobie z tego sprawy. Na przykład w sztuce „Romeo i Julia” Romeo mówi:„Jestem głupcem fortuny”. Nie zdaje sobie sprawy, że faktycznie mówi prawdę, gdyż los go zabije.
Innym przykładem dramatycznej ironii w mowie jest sytuacja, gdy postać mówi coś, co jest fałszywe, ale publiczność wie, że to prawda. Na przykład w sztuce „Hamlet” Hamlet mówi:„Nie jestem szalony”. Jednak publiczność wie, że Hamlet jest w rzeczywistości dość szalony.
Ironia dramatyczna może być potężnym narzędziem w opowiadaniu historii, ponieważ może stworzyć poczucie napięcia, humoru lub tragedii. Można go również wykorzystać do zbadania takich tematów, jak los, wolna wola i natura prawdy.