Humor fizyczny: Greckie komedie w dużej mierze opierały się na humorze fizycznym, takim jak slapstick, pratfall i przebrania. Te elementy pomogły stworzyć beztroską i zabawną atmosferę.
Błędne tożsamości: W komediach greckich często używano narzędzia błędnej tożsamości, aby wywołać zamieszanie i humor. Postacie często były mylone z kimś innym, co prowadziło do nieporozumień i komicznych sytuacji.
Satyra polityczna i społeczna: Komedie greckie często zawierały elementy satyry politycznej i społecznej. Dramatopisarze używali humoru, aby krytykować rząd, wojsko i inne aspekty społeczeństwa. Ta satyra była często subtelna, ale mimo to mogła być bardzo skuteczna.
Szczęśliwe zakończenia: Komedie greckie zazwyczaj kończyły się happy endem. Główni bohaterowie odnajdą miłość i szczęście, a wszelkie konflikty zostaną rozwiązane. Dało to widzom satysfakcję i podniosło na duchu.
Parodo: Piosenka otwierająca w wykonaniu Chóru.
Agon: Rywalizacja:bitwa lub konflikt, zwykle pomiędzy dwiema lub więcej przeciwstawnymi stronami, ale może mieć również charakter wewnętrzny.
Kommos: Duet z lamentem pomiędzy Chórem a wokalistą solowym lub pół-chórem.
Stasimon: Oda chóralna pomiędzy odcinkami spektaklu.
Egzodos: Ostatni odcinek prowadzący do finału.