Który ton jurora był sarkastyczny i jak wpłynął na nastrój filmu „12 gniewnych ludzi”?

Ton Jurora 10, granego przez Eda Begleya, był często sarkastyczny. Odrzucił także dowody i argumenty pozostałych przysięgłych. To spowodowało napięcie i konflikt w sali przysięgłych, ponieważ pozostali jurorzy byli nim coraz bardziej sfrustrowani. Sarkazm Jurora 10 utrudniał także pozostałym jurorom osiągnięcie jednomyślnego werdyktu, ponieważ ten stale podważał ich argumenty.

Oto kilka przykładów sarkazmu Jurora 10:

* Kiedy Juror 8, grany przez Henry’ego Fondę, sugeruje, że oskarżony może być niewinny, Juror 10 mówi:„Och, daj spokój, Henry. Nie powiesz mi, że w to wierzysz”.

* Kiedy Sędzia 3, grany przez Lee J. Cobba, przedstawia dowody potwierdzające alibi oskarżonego, Sędzia 10 mówi:„To dość wątły dowód. Nie postawiłbym na to życia”.

* Kiedy Juror 11, grany przez George'a Voskoveca, próbuje odwołać się do emocji pozostałych jurorów, Juror 10 mówi:„Och, daj mi spokój. Po prostu próbujesz nami manipulować”.

Sarkazm Jurora 10 stworzył wrogą atmosferę w sali przysięgłych, co utrudniało innym przysięgłym prowadzenie produktywnej dyskusji na temat sprawy. Jego sarkazm utrudniał także jury osiągnięcie jednomyślnego werdyktu, gdyż stale podważał ich argumenty.