1. Przesada i absurd: Orwell wyolbrzymia biurokratyczne tendencje świń, które ostatecznie przejmują kontrolę nad farmą. Świnie tworzą skomplikowaną hierarchię, biurokrację wypełnioną niepotrzebnymi komitetami, formularzami i papierkową robotą. Orwell używa tej przesady, aby podkreślić absurd biurokracji i to, jak może ona stać się ważniejsza niż faktyczna praca, którą należy wykonać.
2. Nazewnictwo satyryczne: Orwell nadaje satyryczne nazwy komitetom i biurokratycznym strukturom w gospodarstwie. Na przykład Komitet Propagandy nosi nazwę „Ministerstwo Prawdy”, departament odpowiedzialny za racje żywnościowe nazywa się „Ministerstwem Obfitości”, a tajna policja nazywa się „Departamentem Rejestru Zwierząt”. Nazwy te są satyrą na dwumowę i eufemizmy często stosowane przez biurokrację w celu ukrycia swojej prawdziwej natury i prawdziwego stanu rzeczy.
3. Żargon biurokratyczny: Orwell używa biurokratycznego żargonu i bezsensownych zwrotów, aby satyrować język często spotykany w dokumentach biurokratycznych. Świnie, a zwłaszcza Squealer, posługują się skomplikowanym i zagmatwanym językiem, który często zawiera puste frazesy i slogany, takie jak „Cztery nogi dobre, dwie nogi złe” czy „Wszystkie zwierzęta są równe, ale niektóre są równiejsze od innych”. Jest to satyrą na sposób, w jaki biurokracja może ukrywać się za skomplikowanym językiem, aby zamaskować swoją nieefektywność i brak przejrzystości.
4. Nieefektywność i stagnacja: Orwell przedstawia system biurokratyczny świni jako nieefektywny i stagnacyjny, utrudniający produktywność i postęp gospodarstwa. Świnie są bardziej zainteresowane utrzymaniem swojej władzy i uprzywilejowanej pozycji, niż poprawą warunków w gospodarstwie dla wszystkich zwierząt. Orwell satyruje na nieefektywność, opóźnienia i tłumienie postępu z powodu procesów biurokratycznych i hierarchii.
5. Podobieństwa zwierząt: Użycie przez Orwella postaci zwierzęcych pozwala mu narysować podobieństwa między zachowaniem zwierząt a cechami często kojarzonymi z biurokracją. Na przykład świnie reprezentują elitę biurokratyczną sprawującą władzę i kontrolę, podczas gdy inne zwierzęta symbolizują masy, na które wpływają decyzje biurokracji.
Ogólnie rzecz biorąc, George Orwell używa satyry, przesady i sprytnych nazewnictwa, aby krytykować i ośmieszać niedociągnięcia biurokracji w „Folwarku zwierzęcym”. Poprzez swój satyryczny portret Orwell podkreśla niebezpieczeństwa związane z niekontrolowaną biurokracją, jej odczłowieczającymi skutkami oraz sposobami, w jakie może ona podważać zasady równości i sprawiedliwości.