* Sytuacyjne: Ten rodzaj humoru wynika z nieprzewidywalnych i często absurdalnych sytuacji, w jakich znajdują się bohaterowie.
* Kambury i gry słowne: Spektakl jest pełen sprytnych kalamburów i gier słownych, na przykład Homer mówi:„Jestem tak głodny, że mógłbym zjeść w Arby’s… dwa razy!”
* Parodia i satyra: Simpsonowie często parodiują inne programy telewizyjne, filmy i zjawiska popkultury. Na przykład w jednym odcinku Homer i Bart zostają przeniesieni do futurystycznego świata, gdzie spotykają „Calculona”, aktora-robota wzorowanego na Calculonie, postaci z Battlestar Galactica.
* Ironia: Simpsonowie również używają ironii dla efektu komediowego. Na przykład w jednym z odcinków Lisa jest przerażona, gdy dowiaduje się, że jej ulubiony program telewizyjny „Happy Little Elves” jest w rzeczywistości produkowany przez pracowników zakładów produkcyjnych w kraju rozwijającym się.
* Dziwactwa charakteru: Każdy z głównych bohaterów „Simpsonów” ma swoje własne, unikalne dziwactwa osobowości, które często prowadzą do humorystycznych sytuacji. Na przykład Homer jest żarłokiem, Bart jest wichrzycielem, Lisa jest przedwcześnie rozwinięta, a Maggie jest psotnym dzieckiem.
* Humor autoreferencyjny: Serial często odwołuje się do siebie, żartując na temat własnych postaci i historii. Na przykład w jednym odcinku Homer mówi:„Jestem tak zmęczony, że mógłbym spać przez 24 godziny… a przynajmniej do następnej reklamy”.
* Czarny humor: Simpsonowie czasami używają także czarnego humoru, na przykład gdy Homer przypadkowo zabija chomika Barta.