Co Szekspir ma na myśli, mówiąc o reputacji bańki?

Wyrażenie „reputacja bańki” pojawia się w sztuce Szekspira „Makbet”. Jest to część przemówienia wygłoszonego przez Makbeta po zabiciu króla Dunkana. Makbet początkowo wahał się, czy zabić króla, ale został do tego namówiona przez swoją żonę, Lady Makbet. Po morderstwie Makbeta ogarnia poczucie winy i wyrzuty sumienia, zaczynają mieć halucynacje. Widzi ducha Banquo, kolejnej ze swoich ofiar, i zaczyna się psychicznie łamać.

W tym kontekście „bańkowa reputacja” odnosi się do tego, jak łatwo można zniszczyć lub zrujnować reputację danej osoby. Makbet martwi się, jak zostanie zapamiętany po śmierci i boi się, że jego zbrodnie zniszczą jego reputację. Czuje się bezbronny i kruchy i wie, że jego reputacja może łatwo pęknąć jak bańka.

Jest to częsty motyw w sztukach Szekspira i często jest eksplorowany poprzez postać złoczyńcy. Złoczyńcy Szekspira to często złożone i pełne współczucia postacie, często zmagające się z własną winą i wyrzutami sumienia. Być może zostali zepsuci przez władzę lub mogli zostać doprowadzeni do szaleństwa przez okoliczności, ale nadal są ludźmi i nadal są w stanie odczuwać ukłucie sumienia.

W przypadku Makbeta jego „bańkowa reputacja” zostaje ostatecznie zniszczona, gdy zostaje pokonany w bitwie przez Makduffa. Macduff, lojalny szlachcic, który został wygnany przez Makbeta, wraca do Szkocji, aby pomścić śmierć Duncana. Zabija Makbeta w pojedynku i ogłasza się nowym królem Szkocji.

Śmierć Makbeta oznacza koniec jego tyrańskiego panowania, a także stanowi ostrzeżenie dla tych, którzy chcieliby zdobyć władzę niemoralnymi metodami. „Bańkowa reputacja” Makbeta przypomina, że ​​władza może być ulotna, a pogoń za nią może prowadzić do ruiny.