Na początku historii Holmes wykazuje poczucie znudzenia i niepokoju. Narzeka na brak ciekawych spraw, stwierdzając:„Mój umysł jest jak czysta kartka papieru. Nie mam nic do roboty”. Odzwierciedla to jego potrzebę intelektualnej stymulacji i frustrację związaną z przyziemnością.
Pod koniec historii Holmes odczuwa satysfakcję i intelektualne spełnienie. Jest podekscytowany, że udało mu się rozwiązać złożoną zagadkę i przechytrzyć przebiegłego złoczyńcę. Ujawnia swoją radość, mówiąc:„To była długa i męcząca sprawa, ale było warto”.
Oto podsumowanie porównania:
Początek:
* Nuda i niepokój: Szuka wyzwania, powodu do zaangażowania swojego umysłu.
* Skoncentruj się na stymulacji intelektualnej: Pragnie rozwiązania złożonego problemu.
Koniec:
* Satysfakcja i spełnienie: Jest szczęśliwy, że sprawdził swoje umiejętności i przechytrzył przeciwnika.
* Wyrazy uznania dla procesu: Dostrzega wartość samego wyzwania.
Kontrast polega na przejściu od stanu nudy do stanu spełnienia. Choć Holmes pozostaje nastawiony na intelekt, większą satysfakcję daje mu podróż mająca na celu rozwikłanie tajemnicy, a nie tylko wynik końcowy. Ta zmiana pokazuje, jak ważne dla Holmesa jest zaangażowanie intelektualne i spełnienie, jakie daje rozwiązanie złożonego problemu.
W skrócie „Liga Rudowłosych” ukazuje, jak Holmes radzi sobie z wyzwaniami intelektualnymi. Historia ukazuje jego postęp od poszukiwania stymulacji do prawdziwego spełnienia dzięki pracy detektywistycznej.