1. Niesprawiedliwość porzucenia Victora:
* Victor, napędzany strachem i poczuciem winy, porzuca swoje dzieło, pozostawiając je samo sobie we wrogim świecie. Ten akt porzucenia jest głęboko niesprawiedliwy, gdyż stworzył istotę z emocjami i potrzebami, a mimo to nie chce wziąć odpowiedzialności za swoje czyny.
* Prośba stworzenia o towarzystwo i zrozumienie zostaje zignorowana, przez co czuje się zdradzona i samotna. Podkreśla to moralne i etyczne konsekwencje zabawy w Boga i związaną z tym odpowiedzialność.
2. Niesprawiedliwość odrzucenia społecznego:
* Stworzenie, pomimo swojej wrodzonej dobroci, jest wielokrotnie odrzucane przez społeczeństwo ze względu na jego potworny wygląd. Te uprzedzenia społeczne podsycają gniew i urazę stworzenia, podkreślając niesprawiedliwość oceniania jednostek na podstawie ich wyglądu, a nie charakteru.
* Próby nawiązania kontaktu z ludźmi spotykają się ze strachem i wrogością, co jeszcze bardziej ją izoluje i pogłębia poczucie niesprawiedliwości. To bada temat uprzedzeń i dyskryminacji „innego”, podkreślając konsekwencje osądzania bez zrozumienia.
3. Niesprawiedliwość losu stworzenia:
* Stworzenie desperacko pragnące akceptacji i kontaktu szuka zemsty na Victorze za to, że go porzucił. Ten akt zemsty, choć podsycany niesprawiedliwością, której doznał, jeszcze bardziej uwydatnia cykl przemocy i odwetu, który wypływa z początkowych aktów niesprawiedliwości.
* Tragiczny los stworzenia, zakończony własną śmiercią, uwydatnia ludzką skłonność do okrucieństwa i cykliczność niesprawiedliwości. Ostatecznie jest ofiarą własnego stworzenia, uwięzioną w kręgu bólu i wyobcowania.
4. Niesprawiedliwość działań Victora:
* Nieustające dążenie Victora do zniszczenia stworzenia, nawet po zobaczeniu jego zdolności do miłości i współczucia, jest kolejnym przykładem niesprawiedliwości. Odzwierciedla to brak empatii i zrozumienia wobec stworzenia i wzmacnia cykliczną naturę przemocy.
* Zarozumiałość Victora i skupienie się na własnym cierpieniu przyćmiewają trudną sytuację stworzenia, ukazując ludzką tendencję do przedkładania samozachowawstwa nad cierpienie innych.
Podsumowując, rozdział 14 *Frankensteina* zagłębia się w temat niesprawiedliwości, ukazując konsekwencje porzucenia własnego dzieła, uprzedzenia, z jakimi borykają się „inni”, tragiczne konsekwencje odrzucenia społecznego oraz cykliczną naturę przemocy i zemsty. W tym rozdziale podkreślono znaczenie empatii, odpowiedzialności i zrozumienia w przezwyciężaniu ludzkiej tendencji do uprzedzeń i niesprawiedliwości.