Ustawienie: Akcja rozgrywa się w małym miasteczku w Nowej Anglii w 1945 roku. Narratorem, który pozostaje bezimienny, jest żołnierz wracający do zdrowia, prześladowany przez wojenne doświadczenia.
Spotkanie: Narratora przebywającego w hotelu niespodziewanie odwiedzają Esme i jej młodszy brat Charles. Przynoszą mu list z wierszem w środku i proszą, żeby odpisał. Narratora, początkowo sceptycznego, przyciąga ich niewinna ciekawość i prośba o opowieść.
Historia: Narrator zaczyna pisać dla nich historię, opowieść o dwóch chłopcach, którzy znajdują się w dziwnej i niebezpiecznej sytuacji. Pełna elementów fantastycznych opowieść wskazuje na wewnętrzne zmagania narratora i jego pragnienie ucieczki.
Objawienie: Gdy narrator kończy swoją opowieść, ujawnia, że jest „żołnierzem”, subtelnie przyznając się do własnej traumy i wpływu wojny na jego życie. Następnie wyraża tęsknotę za „normalnym” życiem, czymś, co według niego może znaleźć jedynie dzięki niewinności i czystości dzieci.
Zakończenie: Narrator, wzruszony powagą dzieci, kończy opowieść z poczuciem nadziei. Wyobraża sobie siebie w przyszłości, prowadzącego proste życie z rodziną, życie wolne od okropności wojny.
Motywy:
* Trauma wojny: Fabuła bada trwały wpływ wojny na psychikę, zwłaszcza poczucie wyobcowania i oderwania, które mogą nastąpić po walce.
* Niewinność kontra doświadczenie: Kontrast między niewinnością dzieci a zatwardziałym doświadczeniem narratora uwypukla bezbronność młodości i ciężary dorosłości.
* Poszukiwanie znaczenia: Tęsknota narratora za prostym życiem sugeruje poszukiwanie sensu i celu w obliczu traumy.
* Siła historii: Sama opowieść służy narratorowi jako forma terapii, pozwalająca mu przetworzyć swoje doświadczenia i znaleźć poczucie spokoju.
„For Esme – With Love and Squalor” to przejmująca i dająca do myślenia historia, która bada emocjonalne zawiłości wojny, siłę niewinności i nieustanne poszukiwanie sensu w niespokojnym świecie.