Możemy jednak zebrać kilka wskazówek:
* Wirus został zaprojektowany: W filmie główny bohater, Robert Neville, wspomina, że wirus był „lekarstwom” na nieudanego raka. Oznacza to, że dżuma była wynikiem interwencji człowieka, prawdopodobnie wirusa bioinżynierii, który zmutował i stał się wysoce zaraźliwy.
* Rozprzestrzeniło się szybko: Film przedstawia świat spustoszony przez zarazę, co sugeruje, że wirus rozprzestrzeniał się szybko i na masową skalę. Można to przypisać wysoce zakaźnemu charakterowi wirusa lub brakowi natychmiastowych objawów, co pozwala zakażonym osobom na nieświadome rozprzestrzenianie się choroby.
* Wirus przekształca ludzi: Zaraza nie tylko zabija swoje ofiary, ale także przemienia je w potworne, nocne stworzenia. Ci „Poszukiwacze Mroku” to agresywne istoty przypominające nieumarłych, co jeszcze bardziej podkreśla przerażającą i wyjątkową naturę wirusa.
Film nie koncentruje się na konkretnych naukowych szczegółach zarazy, ale na jej konsekwencjach dla ludzkości i indywidualnej walce o przetrwanie. Brak szczegółowych wyjaśnień zwiększa tajemniczość i mistykę wirusa, pozostawiając widzów do spekulacji i rozważenia potencjalnych zagrożeń wynikających z niekontrolowanego postępu naukowego.