Wiersz zaczyna się od narratora, pogrążonego w żałobie mężczyzny, siedzącego samotnie w swojej komnacie w ponurą grudniową noc. Jest zagubiony w myślach o utraconej miłości, Lenore. Nadaje to ponury i introspektywny ton.
Przybycie kruka, „dawnego ptaka sobolowego”, dramatycznie zakłóca tę cichą kontemplację. Obecność kruka i jego złowieszcze wypowiedzi natychmiast podnoszą stawkę i wprawiają w ruch główny konflikt poematu.
W szczególności przybycie kruka jest wydarzeniem podżegającym z następujących powodów:
* To zakłóca status quo: Narrator był już głęboko zmartwiony, ale wejście kruka wprowadza do jego życia nowy i nieoczekiwany element.
* Rodzi pytania i niepokoje: Złowieszcza obecność kruka i tajemnicze wypowiedzi natychmiast powodują, że narrator zaczyna wątpić w jego zdrowie psychiczne i możliwość znalezienia pocieszenia w zaświatach.
* Popycha narrację do przodu: Obecność kruka staje się katalizatorem narastającej paranoi narratora i obsesyjnego zadawania pytań ptakowi. Ta interakcja podsyca dramatyczne napięcie wiersza i prowadzi narrację do tragicznego zakończenia.
Przybycie kruka jest zatem kluczowym punktem zwrotnym, który wprawia w ruch główny konflikt poematu i determinuje jego przebieg.