* Nacisk na konflikt wewnętrzny: Powieść Shelley skupia się głównie na psychologicznych udrękach Victora Frankensteina i wewnętrznej walce, jaką toczy on ze swoim dziełem. Gotycka atmosfera wyrasta bardziej z mrocznej, obsesyjnej natury umysłu Victora niż z fizycznej scenerii.
* Ustawienie jako odbicie: Ustawienia w *Frankensteinie* są często używane do odzwierciedlenia wewnętrznych stanów bohaterów. Na przykład opuszczone i lodowe krajobrazy Arktyki odzwierciedlają izolację i rozpacz Victora.
* Skoncentruj się na zjawiskach nadprzyrodzonych: Elementy gotyckie powieści wywodzą się przede wszystkim z nadprzyrodzonego tematu tworzenia życia i wynikających z tego konsekwencji. Samo stworzenie, ze swoim groteskowym wyglądem i pragnieniem zemsty, jest centralnym elementem gotyku, a nie tylko scenerią.
Są jednak przypadki, w których sceneria tworzy gotycką atmosferę:
* Mroczny i ponury zamek: Dom dzieciństwa Victora, z ciemnymi wieżami i starożytnymi salami, tworzy atmosferę tajemnicy i złych przeczuć.
* Izolowane laboratorium: Laboratorium, w którym Victor tworzy potwora, jest przestrzenią tajemnicy i zakazanej wiedzy, współtworzącej gotyckie poczucie transgresji.
* Pustkowia Arktyki: Surowy i bezlitosny krajobraz Arktyki, gdzie Victor spotyka to stworzenie, wzmacnia poczucie izolacji i rozpaczy.
Podsumowując, chociaż sceneria rzeczywiście przyczynia się do powstania gotyckiej atmosfery w *Frankensteinie*, nie jest elementem dominującym. Prawdziwe cechy gotyku powieści polegają na badaniu mroczniejszych aspektów ludzkiej natury, konsekwencjach niepohamowanych ambicji i strachu przed nieznanym.