* Śmierć jego ojca: Hamlet głęboko rozpacza utratę ojca, króla Hamleta, którego podziwiał i kochał. Śmierć jego ojca jest głęboką osobistą stratą i ciosem naturalnego porządku rzeczy. Odczuwa zdradę i niesprawiedliwość.
* Piedzijący ponowne małżeństwo jego matki: Hamlet jest zaniepokojony szybkim małżeństwem matki Gertrude z jego wujem, Klaudiuszem, który staje się nowym królem. Jest to postrzegane jako naruszenie norm społecznych i rodzinnych oraz zdradę pamięci ojca. Czuje się porzucony i zastąpiony.
* Postrzegana uzurpacja Claudiusa: Hamlet uważa, że Klaudiusz nie tylko przejął tron, ale także miłość swojej matki, dodatkowo wzmacniając jego poczucie gniewu i niesprawiedliwości. Czuje poczucie odpowiedzialności za pomszczenie śmierci ojca i przywrócenia porządku królestwu.
* Objawienie ducha: Spotkanie Hamleta z duchem ojca, który ujawnia, że Klaudiusz go zamordował, wysyła Hamleta w rozpaczy i furii. Znajomość morderstwa jego ojca dodaje warstwę złożoności jego żalu i poczucie pilności jego potrzeby sprawiedliwości.
* Pytanie egzystencjalne: Początkowe linie sztuki:„O, że to zbyt solidne ciało się stopi”, odzwierciedla głęboką kontemplację życia i śmierci. Utrata jego ojca pogrążyła go w świecie filozoficznego pytania o śmiertelność, sens życia i naturę rzeczywistości.
Początkowe zdenerwowanie Hamleta nie jest po prostu kwestią żałoby. Jest to głęboki kryzys emocjonalny i intelektualny, który zmusza go do konfrontacji z kwestiami obowiązków, zemsty, sprawiedliwości i samej istoty egzystencji. To sprawia, że Hamlet jest tak przekonującym i trwałym charakterem.