1. Oskarżenia wobec jego córki i siostrzenicy:
- Córka wielebnego Parrisa, Elizabeth „Betty” Parris i siostrzenica Abigail Williams, były jednymi z pierwszych oskarżycieli w procesach czarownic w Salem. Twierdzili, że są dotknięci siłami nadprzyrodzonymi i oskarżyli kilka kobiet, w tym Titubę, niewolnicę z Barbadosu, o czary.
2. Zachęcanie do oskarżeń i zeznań:
- Parris aktywnie zachęcała dziewczyny do składania oskarżeń oraz zapewniała im wsparcie i wiarygodność. Wierzył, że w Salem obecny jest diabeł i że oskarżenia te są przejawem sądu Bożego. Namawiał dziewczęta, aby zidentyfikowały więcej czarownic i złożyły przeciwko nim zeznania.
3. Dowody widmowe:
- Parris propagował ideę „dowodów widmowych”, które pozwalały na wykorzystanie snów i wizji jako dowodów w procesach. Koncepcja ta potwierdzała twierdzenia dziewcząt, że są dręczone przez formy widmowe lub duchy czarownic.
4. Wpływ na sędziów:
- Parris miał silny wpływ na sędziów, którzy byli odpowiedzialni za prowadzenie procesów. Cieszył się dużym szacunkiem w społeczeństwie i był postrzegany jako autorytet religijny. Jego opinie i interpretacje zeznań dziewcząt miały ogromne znaczenie.
5. Kontrowersyjne kazania:
- Parris wygłosił kilka kazań, które zaogniły lęki i przesądy społeczności. Nazwał czarownice „przedstawicielkami diabła” i przestrzegł przed gniewem Bożym na każdego, kto kwestionuje oskarżenia lub chroni oskarżonego.
6. Motywacje osobiste:
- Niektórzy historycy sugerują, że Parris miał osobiste powody, aby kontynuować procesy. Jedna z teorii głosi, że chciał odwrócić uwagę od własnego kontrowersyjnego stylu głoszenia i sporów finansowych w społeczności.
7. Oskarżenia przeciwko sobie:
- W miarę postępu procesów Parris stanął w obliczu oskarżeń o czary w związku z jego kontaktami z dotkniętymi dziewczętami. Udało mu się jednak utrzymać swoją pozycję i wpływy przez cały proces.
8. Następstwa i krytyka:
- W następstwie procesów Parris był krytykowany za swoją rolę w postępowaniu. Wielu oskarżało go o wykorzystywanie sytuacji i przyczynianie się do histerii, która ogarnęła Salem. Jego reputacja ucierpiała i ostatecznie zrezygnował ze stanowiska w 1696 roku.
Podsumowując, wielebny Samuel Parris odegrał kluczową rolę w procesach czarownic w Salem jako wpływowa postać, która zachęcała do rzucania oskarżeń, wspierała dowody widmowe i kształtowała przebieg procesów poprzez swoje kazania i wpływ na sędziów. Jego działania i motywacje były przedmiotem analizy i debaty historycznej.