1. Smutek po śmierci Poloniusza:
- Poloniusz, ojciec Ofelii, zostaje zabity przez Hamleta w impulsywnym akcie, gdy ten chowa się za zasłoną, myląc go z Klaudiuszem.
- Ofelia jest głęboko poruszona nagłą i gwałtowną śmiercią ojca, która pogrąża ją w stanie żalu i żalu.
2. Odrzucenie Hamleta:
- Hamlet, niegdyś zakochany w Ofelii, staje się wobec niej zdystansowany i okrutny, gdy duch jego ojca odkrywa prawdę o jego morderstwie.
- Hamlet odrzuca Ofelię, traktuje ją surowo i odrzucając jej uczucia, co pozostawia ją załamaną i zdezorientowaną.
3. Bycie świadkiem szaleństwa Hamleta:
- Ofelia staje się świadkiem coraz bardziej nieobliczalnego i szalonego zachowania Hamleta.
- Widzenie, jak mężczyzna, którego kochała, popada w szaleństwo i dziwnie się zachowuje, jeszcze bardziej pogłębia jej niepokój i udrękę psychiczną.
4. Izolacja i wykluczenie społeczne:
- W miarę jak szaleństwo Hamleta staje się coraz wyraźniejsze, Ofelia zostaje odizolowana i wykluczona ze społeczeństwa.
- Jej reputacja zostaje nadszarpnięta z powodu związku z Hamletem, a ludzie zaczynają jej unikać, co pogłębia jej poczucie samotności i rozpaczy.
5. Wewnętrzny konflikt i poczucie winy:
- Ofelia zmaga się z wewnętrznym konfliktem, będąc uwięziona pomiędzy miłością do Hamleta a wymaganiami rodziny i społeczeństwa.
- Poczucie winy wynikające z poczucia odpowiedzialności za śmierć Poloniusza i szaleństwo Hamleta jeszcze bardziej pogłębia jej zamęt psychiczny.
6. Wrażliwy stan psychiczny:
- Ofelia jest przedstawiana jako delikatna, wrażliwa i wrażliwa emocjonalnie postać, co czyni ją bardziej podatną na załamania psychiczne.
Wszystkie te czynniki przyczyniają się do kruchego stanu psychicznego Ofelii, co ostatecznie prowadzi do jej popadnięcia w szaleństwo. Traci kontakt z rzeczywistością, zachowuje się dziwnie, na przykład śpiewa zapadające w pamięć piosenki, aż w końcu spotyka tragiczny koniec, topiąc się w wierzbie.