Anioły są zazwyczaj przedstawiane jako piękne, skrzydlate stworzenia o czystym sercu i pragnieniu czynienia dobra. Mogą być używane do reprezentowania niewinności, nadziei i miłości. W niektórych przypadkach anioły mogą być również używane do reprezentowania sprawiedliwości lub kary.
Diabły z drugiej strony są zazwyczaj przedstawiane jako ciemne, rogate stworzenia o niegodziwym sercu i pragnieniu czynienia zła. Mogą być używane do reprezentowania pokusy, zepsucia i zniszczenia. W niektórych przypadkach diabły mogą być również używane do reprezentowania chaosu lub nieporządku.
Użycie aniołów i diabłów w dramacie może wywołać poczucie konfliktu i napięcia, gdy bohaterowie walczą między sobą o kontrolę nad ludzką duszą. Można je również wykorzystać do zbadania tematów dobra i zła, wolnej woli i natury człowieczeństwa.
Oto kilka przykładów aniołów i diabłów w dramacie:
* W sztuce „Faust” Johanna Wolfganga von Goethego Mefistofeles jest diabłem, który kusi Fausta, by sprzedał swoją duszę w zamian za wiedzę i władzę.
* W sztuce „Boska komedia” Dantego Alighieri postać Beatrice jest aniołem, który prowadzi Dantego przez Paradiso, czyli niebo.
* W programie telewizyjnym „Buffy:Postrach wampirów” postać Angel jest wampirem z duszą, który walczy, aby chronić niewinnych przed złem.
* W filmie „Adwokat diabła” postać Johna Miltona to diabeł broniący mężczyzny oskarżonego o morderstwo.
Anioły i diabły to potężne symbole, które można wykorzystać do stworzenia różnorodnych dramatycznych efektów. Można ich używać do przedstawiania sił dobra i zła, eksplorowania tematów wolnej woli i natury człowieczeństwa oraz tworzenia poczucia konfliktu i napięcia.