Przytłaczająca obsesja Willy'ego na punkcie sukcesu i materialistycznych osiągnięć staje się jego tragiczną wadą. Trzyma się mocno złudzeń amerykańskiego dramu, nawet gdy rzeczywistość rysuje się odmiennie, co prowadzi do rozczarowania, samooszukiwania się i upadku.
2. Pycha (duma):
Przesadne poczucie własnej wartości i dumy Willy'ego uniemożliwiają mu przyznanie się do swoich niepowodzeń. Odmawia przyjęcia odpowiedzialności za swoje wybory, a za swoje trudy obwinia czynniki zewnętrzne, które przyczyniły się do jego tragicznego upadku.
3.Anagnoryza (rozpoznanie):
Willy w końcu zyskuje chwilę samoświadomości, kiedy uświadamia sobie prawdę o swoich błędnych dążeniach. Przyznaje, że pozwolił, aby oczekiwania społeczne i fałszywe marzenia o sukcesie zasłoniły mu prawdziwą wartość i relacje.
4. Perypeteia (odwrócenie losu):
Spotkanie Willy'ego ze swoim szefem Howardem Wagnerem powoduje dramatyczny obrót wydarzeń. Oczekuje uznania i nagrody za swoje długie lata służby, zamiast tego spotyka się z odrzuceniem i upokorzeniem, co prowadzi do pogorszenia się jego życia.
5. Katharsis (uwolnienie emocji):
Widzowie doświadczają katharsis, będąc świadkami walki i ostatecznego upadku Willy'ego. Wywołane emocje – litość, przerażenie i smutek – służą jako forma emocjonalnego oczyszczenia, pozwalając widzom wczuć się w jego trudną sytuację i zastanowić się nad szerszymi tematami sztuki.
6. Tragiczny koniec :
Tragiczny los Willy'ego ostatecznie został przypieczętowany, gdy ten decyduje się odebrać sobie życie w desperackiej próbie zapewnienia rodzinie bezpieczeństwa finansowego. Jego śmierć uwydatnia konsekwencje jego błędnych snów i cenę, jaką płaci za niezdolność do skonfrontowania się z prawdą.