Kolejnym upadkiem jest spór pomiędzy Montague’ami i Capuletami. Ta długotrwała rywalizacja powoduje głęboki podział w Weronie i staje się katalizatorem tragicznych wydarzeń, które po niej nastąpią. Nienawiść i wrogość między obiema rodzinami uniemożliwiają wszelkie próby pojednania i zrozumienia, co prowadzi do niszczycielskich konsekwencji dla osób uwikłanych w konflikt.
Nieporozumienie odgrywa również znaczącą rolę w upadku Romea i Julii. Bohaterowie często źle rozumieją lub nie komunikują się skutecznie, co prowadzi do niefortunnych, a czasem śmiertelnych konsekwencji. Na przykład list brata Laurentego wyjaśniający fałszywą śmierć Julii dociera za późno, przez co Romeo wierzy, że ona naprawdę nie żyje, co prowadzi do jego samobójstwa.
Wreszcie wpływ losu i koncepcja przeklętych kochanków przyczyniają się do upadku Romea i Julii. Przez cały spektakl pojawiają się aluzje do losu lub siły wyższej prowadzącej bohaterów ku ich tragicznemu przeznaczeniu. Ta wiara w przeznaczenie lub klątwy stwarza poczucie bezradności i nieuchronności, podczas którego bohaterowie czują się bezsilni, aby zmienić swój los. W miarę rozwoju akcji czynniki te zbiegają się, co prowadzi do ostatecznego upadku bohaterów i ich tragicznego końca.