Co w prologu oznacza złamanie starożytnej urazy do nowego buntu?

Wiersz „starożytny uraz do nowego buntu” w prologu „Romea i Julii” Williama Szekspira nawiązuje do długotrwałego sporu między dwiema rodzinami szlacheckimi, Montekichami i Capuletami. Ten spór trwa od pokoleń i doprowadził do przemocy i nienawiści między obiema rodzinami.

W prologu Szekspir przygotowuje scenę dla spektaklu i przedstawia główny konflikt. Mówi widzom, że wydarzenia, które nastąpią, są wynikiem tej starożytnej urazy. Waśń jest tak silna, że ​​doprowadziła do nowego buntu, czyli buntu między obiema rodzinami. Bunt ten będzie motorem spektaklu i doprowadzi do tragicznej śmierci Romea i Julii.

Szekspir używa słowa „bunt”, aby podkreślić powagę sytuacji. Bunt to termin wojskowy, który odnosi się do buntu przeciwko władzy. W tym przypadku bunt jest sprzeczny z porządkiem społecznym i pokojem, jaki powinien panować między obiema rodzinami. Użycie tego słowa pokazuje, że spór Monteków i Capuletów jest sprawą poważną i będzie miał daleko idące konsekwencje.