1. Rywalizacja między Cezarem a Pompejuszem: Spektakl rozpoczyna się rozmową dwóch obywateli rzymskich omawiających nadchodzącą paradę triumfalną Juliusza Cezara, zwycięskiego podboju w Galii. Ta rozmowa wskazuje na rosnącą rywalizację i napięcie między Cezarem a Pompejuszem, przy czym ten ostatni czuje się przyćmiony i zazdrosny o sukces i popularność Cezara.
2. Podziały polityczne i lojalność: W całym Akcie 1 widzimy podział wśród obywateli rzymskich co do ich lojalności. Niektórzy obywatele, jak Flawiusz i Marullus, są zagorzałymi zwolennikami Pompejusza i Senatu, podczas gdy inni są entuzjastycznie nastawieni do powrotu Cezara i potencjalnego dojścia do władzy. Ten podział polityczny przygotowuje grunt pod przyszłe konflikty i sojusze.
3. Niezadowolenie i przesądy zwykłych ludzi: Włączenie scen zwykłych ludzi do Aktu 1 ujawnia ich niezadowolenie z obecnego klimatu politycznego. Czują się lekceważeni i manipulowani przez potężne elity, co prowadzi do niepokojów i przesądów. Ostrzeżenia wróżki i przepowiednia o idach marcowych zwiastują nadchodzącą zagładę.
4. Wewnętrzny konflikt Brutusa: Jednym z głównych konfliktów w sztuce jest wewnętrzna walka Brutusa. Brutus jest rozdarty między miłością do Cezara a obowiązkami wobec Rzymu. Jego monolog w I akcie, scena 2, ujawnia jego złożone emocje i dylematy moralne, gdy zmaga się z decyzją o przyłączeniu się do spisku przeciwko Cezarowi.
5. Manipulacja Kasjusza: Kasjusz odgrywa kluczową rolę w podżeganiu do spisku przeciwko Cezarowi. Manipuluje Brutusem, odwołując się do jego poczucia honoru i lojalności wobec Rzymu. Intrygi i skalkulowane wysiłki Cassiusa jeszcze bardziej zaostrzają konflikt i nabierają impetu w kierunku planu zamachu.
Ogólnie rzecz biorąc, Akt 1 Juliusza Cezara ustanawia wyraźny podział między zwolennikami Cezara a zwolennikami Senatu, przygotowując grunt pod zderzenie osobistej lojalności z ambicjami politycznymi. Konflikt zaostrzają się wewnętrzne zmagania Brutusa, niepokoje zwykłych ludzi i machinacje Kasjusza, tworząc niestabilny krajobraz polityczny, który ukształtuje przebieg spektaklu.