1. Proroctwo i los :Spektakl rozpoczyna się od przepowiedni, że Edyp zabije swojego ojca i poślubi swoją matkę. Mimo wysiłków, aby tego uniknąć, Edyp nieświadomie wypełnia przepowiednię, wprawiając w ruch tragiczne wydarzenia dramatu. Idea losu i bezradności jednostek wobec z góry określonego przeznaczenia stanowi główny temat tragedii.
2. Niewiedza i samopoznanie :Edyp, dążąc do odkrycia prawdy o morderstwie króla Lajosa, nieświadomie odkrywa swoją przeszłość i pochodzenie. Ujawnienie jego kazirodczego związku z matką Jokastą i ojcobójstwa, którego dopuścił się nieświadomie, wywołuje u Edypa poczucie grozy i rozpaczy.
3. Tragiczna wada (Hamartia) :Tragiczna wada Edypa polega na jego nadmiernej dumie, uporze i pragnieniu poznania prawdy, nawet jeśli prowadzi to do jego upadku. Jego niezachwiana determinacja w odkryciu prawdy oraz niestosowanie się do ostrzeżeń Tyrezjasza i innych osób przyczyniają się do jego tragicznego losu.
4. Anagnoryza (rozpoznanie) :Stopniowe uświadamianie sobie przez Edypa swoich występków i popadanie w rozpacz w miarę odkrywania prawdy to kluczowy moment w sztuce. Rozpoznanie swoich czynów i ich konsekwencji prowadzi do intensywnego emocjonalnego cierpienia i udręki.
5. Katharsis :Publiczność doświadcza uczucia katharsis, będąc świadkiem emocjonalnego upadku Edypa i jego cierpienia. To emocjonalne uwolnienie pozwala widzom na refleksję nad tematami ludzkiej słabości, nieprzewidywalnych sił losu i konsekwencji własnych działań.