1. Masowa histeria i fałszywe oskarżenia: Spektakl pokazuje, jak masowa histeria i strach mogą szybko się rozprzestrzeniać, prowadząc do fałszywych oskarżeń i niesprawiedliwości. Miller wykorzystał historyczne wydarzenia procesów w Salem jako alegorię, aby przestrzec przed tymi niebezpiecznymi tendencjami.
2. Dynamika władzy i korupcja: Miller zbadał dynamikę władzy i łatwość, z jaką autorytatywne osobistości mogą nadużywać swoich pozycji. Spektakl bada konsekwencje niekontrolowanej władzy, korupcji i hipokryzji moralnej w społeczności Salem.
3. Osobista odpowiedzialność: Działania i wybory bohaterów odgrywają w spektaklu znaczącą rolę, podkreślając wątek indywidualnej odpowiedzialności. Miller sugeruje, że ludzie muszą przejąć odpowiedzialność za swoje decyzje i działania, niezależnie od panującego kontekstu społecznego.
4. Niebezpieczeństwa fanatyzmu: Spektakl ostrzega przed niebezpieczeństwami, jakie niosą ze sobą skrajne przekonania i fanatyzm. Miller pokazuje, jak sztywne ideologie i ślepe trzymanie się władzy mogą prowadzić do destrukcyjnych skutków.
5. Znaczenie prawdy i sprawiedliwości: Dążenie do prawdy i sprawiedliwości ma kluczowe znaczenie dla Tygla. Miller wykorzystuje te procesy, aby uwydatnić erozję tych zasad, gdy oskarżenia wynikają ze strachu, zazdrości i złośliwości, a nie dowodów i rozsądku.
6. Tygiel przeciwności losu: Tytuł spektaklu sugeruje, że przeciwności losu mogą służyć jako tygiel, który sprawdza i ujawnia prawdziwy charakter jednostek i społeczności. Miller pokazuje, jak ekstremalne sytuacje wyzwalają ukryte motywacje i konflikty w bohaterach.
7. Podobieństwa do makartyzmu: Miller napisał „Tygiel” w czasach McCarthy’ego, w czasach naznaczonych represjami politycznymi i niesłusznymi oskarżeniami. Spektakl służy jako alegoryczna krytyka makartyzmu i niebezpieczeństw związanych z polityczną histerią i paranoją.
Prezentując te tematy, Arthur Miller chciał skłonić widzów do krytycznej analizy ich struktur społecznych, indywidualnych wyborów oraz konsekwencji ślepej wiary i nadużyć władzy. Spektakl nadal rozbrzmiewa jako przestroga o niebezpieczeństwach związanych z masową histerią, niekontrolowaną władzą i pilną potrzebą prawdy i sprawiedliwości w społeczeństwie.