1. Szok i niedowierzanie:
Lindę ogarnia niedowierzanie, gdy dowiaduje się, że jej mąż podjął tak drastyczne kroki, aby zakończyć swoje życie. Nagłość jego działań sprawia, że czuje się zdruzgotana i stara się zrozumieć powagę sytuacji.
2. Poczucie winy i żal:
Kiedy Linda zastanawia się nad ich małżeństwem, zmaga się z poczuciem winy i żalu. Zaczyna mieć wątpliwości, czy przeoczyła oznaki niepokoju Willy'ego, czy też mogła zrobić więcej, aby wesprzeć go w jego zmaganiach psychicznych i emocjonalnych.
3. Złość i uraza:
Oprócz poczucia winy Linda odczuwa także złość na Willy'ego za to, że zostawił ją i ich synów samych, aby poniosła konsekwencje swoich czynów. Mieszanka emocji sprawia, że czuje się skonfliktowana i urażona.
4. Głęboki smutek i żal:
Ostatecznie Lindę trawi głębokie poczucie smutku i żalu. Utrata męża, przy którym przetrwała wiele wyzwań i niepowodzeń, pogrąża ją w otchłani rozpaczy i bólu serca.
5. Izolacja emocjonalna i samotność:
Po śmierci Willy'ego Linda czuje się głęboko odizolowana i samotna. Po odejściu męża traci swoją podstawową emocjonalną kotwicę i towarzysza, pozostawiając w swoim życiu głęboką pustkę.
W sztuce Arthura Millera „Śmierć komiwojażera” przedstawienie reakcji Lindy na samobójstwo Willy’ego stanowi mocny dowód na wpływ problemów psychicznych na poszczególne osoby i ich bliskich.