1. Realistyczne ustawienie:
Akcja spektaklu rozgrywa się w realistycznym i rozpoznawalnym środowisku amerykańskim. Sceny rozgrywają się w ciasnym domu Willy'ego Lomana na Brooklynie i w jego okolicy i przedstawiają realia życia niższej klasy średniej w Ameryce po II wojnie światowej.
2. Postacie codziennego użytku:
Bohaterowie spektaklu to zwykli ludzie, z którymi można się utożsamić. Główny bohater Willy Loman to pracowity, ale starzejący się sprzedawca, który ledwo wiąże koniec z końcem i zmaga się z niepowodzeniami osobistymi i zawodowymi. Pozostałe postacie, takie jak jego żona Linda, synowie Biff i Happy, a także ich wzajemne relacje, zostały przedstawione realistycznie.
3. Wspólny język:
Dialogi w „Śmierci komiwojażera” są proste i potoczne. Bohaterowie mówią w sposób przypominający mowę potoczną, unikając języka mocno stylizowanego i sztucznego. Ten wspólny język pomaga stworzyć poczucie autentyczności i przybliża widzowi doświadczenia bohaterów.
4. Komentarz społeczny:
Spektakl oferuje krytyczną analizę amerykańskiego społeczeństwa i jego wartości. Poprzez zmagania Willy'ego Lomana Miller bada takie tematy, jak pogoń za amerykańskim snem, materializm i wpływ kapitalizmu na jednostki i ich rodziny. Komentarz społeczny spektaklu jest zakorzeniony w realiach amerykańskiego życia i oddziałuje na widzów na głębszym poziomie.
5. Realizm psychologiczny:
Miller zagłębia się w wewnętrzne myśli i emocje swoich bohaterów, zwłaszcza Willy'ego Lomana. Widzowie zyskują wgląd w złudzenia, fantazje i konflikty psychologiczne Willy'ego. Ten realizm psychologiczny dodaje głębi i złożoności postaciom oraz ich motywacjom, czyniąc je bardziej wiarygodnymi i ludzkimi.
6. Elementy tragiczne:
„Śmierć komiwojażera” wykorzystuje elementy tragedii, charakterystyczne dla teatru klasycznego. Upadek Willy'ego Lomana jest przedstawiany z poczuciem nieuchronności i patosu. Jego tragiczne wady, takie jak obsesja na punkcie sukcesu i nieumiejętność przystosowania się do zmieniających się okoliczności, prowadzą do jego ostatecznej śmierci.
Ogólnie rzecz biorąc, „Śmierć komiwojażera” jest przykładem amerykańskiego teatru realistycznego poprzez jego realistyczną oprawę, postacie, z którymi można się utożsamić, język codzienny, komentarz społeczny, realizm psychologiczny i włączenie elementów tragicznych. Spektakl odzwierciedla rzeczywiste doświadczenia, pozwalając widzom nawiązać kontakt z bohaterami i zastanowić się nad szerszymi problemami, jakie porusza.