1. Motywy uniwersalne: „Król Edyp” porusza uniwersalne tematy, które rezonują z widzami niezależnie od kultury i czasu. Spektakl porusza tematykę zmagań człowieka z losem, kruchości ludzkiej egzystencji i poszukiwania prawdy, nawet jeśli prowadzi ona do bolesnych odkryć.
2. Poetyka Arystotelesa: Arystoteles, znany starożytny grecki filozof i krytyk, w swoim dziele „Poetyka” wychwalał „Króla Edypa” jako uosobienie formy tragicznej. Arystoteles podkreśla dobrze skonstruowaną fabułę sztuki, zawiłą charakterystykę i potężny wpływ emocjonalny jako wzorowe elementy tragedii.
3. Efekt katartyczny: „Król Edyp” skutecznie osiąga efekt oczyszczający, zasadę centralną dla starożytnego greckiego dramatu. Widzowie, będąc świadkami upadku bohatera, doświadczają oczyszczenia z emocji, takich jak litość i strach, co prowadzi do poczucia emocjonalnego wyzwolenia i oczyszczenia.
4. Ironia i tragiczna wada: Spektakl po mistrzowsku wykorzystuje ironię i tragiczną wadę Edypa (hamartia), aby spotęgować tragizm. Dążenie Edypa do odkrycia prawdy nieświadomie prowadzi go do upadku, ponieważ jego działania nieświadomie spełniają te same proroctwa, którym stara się przeciwstawić.
5. Struktura klimatyczna: „Król Edyp” ma mocny punkt kulminacyjny, w którym ujawnia się prawdziwa tożsamość Edypa i jego udział w tragicznych wydarzeniach. Ten moment objawienia, zwany „anagnorisis”, uważany jest za jedną z najbardziej dramatycznych i naładowanych emocjami scen w historii teatru.
6. Rozwój postaci: Na szczególną uwagę zasługuje charakterystyka Edypa dokonana przez Sofoklesa. Edyp jest początkowo przedstawiany jako potężny i mądry władca, ale w miarę postępów w sztuce stopniowo ujawniają się jego wady i słabości, ukazując złożonego i sympatycznego tragicznego bohatera.
7. Wpływ na literaturę zachodnią: „Król Edyp” wywarł głęboki wpływ na zachodnią literaturę, dramat i filozofię. Tematyka i elementy narracyjne zainspirowały niezliczone adaptacje i reinterpretacje, ugruntowując jego status ponadczasowego arcydzieła.
Chociaż inne sztuki tragiczne mogą mieć swoje zalety i wyjątkowe cechy, połączenie tych elementów, w tym tematów uniwersalnych, zasad arystotelesowskich, oddziaływania emocjonalnego i głębokiego wpływu, wyróżnia „Króla Edypa” jako niezwykle wyrafinowany i trwały przykład dramatu tragicznego.