Kontrast znaków :Szekspir zestawia kontrastujące pary postaci, aby podkreślić ich różnice i wydobyć ich indywidualne cechy.
- Zestawienie Romea i Tybalta uwypukla kontrastujące osobowości będące przyczyną konfliktu. Romeo, współczujący i idealistyczny kochanek, kontrastuje z brutalną i agresywną naturą Tybalta, co doprowadziło do punktu zwrotnego sporu.
- Kontrast między Julią a Paryżem ukazuje złożoność sytuacji Julii. Wymuszony układ między Julią a Paryżem podkreśla jej miłość do Romea i przygotowuje grunt pod jej tragiczne wybory.
Sprzeciw tematów :Szekspir zestawia tematy, aby stworzyć napięcie i dodać dramatycznej ironii.
- Zestawienie miłości i nienawiści jest centralnym punktem spektaklu, ponieważ miłość bohaterów rozkwita pośród zaciekłej rywalizacji rodzinnej. To zestawienie podkreśla tragiczny charakter spektaklu.
- Szekspir zestawia światło i ciemność, aby symbolizować losy i stan emocjonalny bohaterów. Spektakl rozpoczyna się w radosnej, optymistycznej atmosferze, która w miarę rozwoju tragedii ustępuje ciemności i rozpaczy. To zestawienie zwiększa oddziaływanie emocjonalne i odzwierciedla zmieniające się nastroje bohaterów.
Ustawienia przeciwne :Zestawienie różnych ustawień zwiększa poczucie kontrastu:
- Plac publiczny, na którym dochodzi do przemocy i konfliktów, zestawiony jest z kameralnym, spokojnym ogrodem, symbolizującym schronienie kochanków i ich intensywną namiętność.
- Przejścia między scenami tworzą zestawienia, poruszające się pomiędzy zwaśnionym światem Monteków i Capuletów a prywatnymi interakcjami pomiędzy Romeem i Julią, podkreślając kontrast pomiędzy publiczną wrogością a prywatnym uczuciem.
Stosując zestawienia, Szekspir tworzy fascynujące napięcie, intensyfikuje emocje i pogłębia tragiczny wpływ sztuki, czyniąc Romea i Julię ponadczasową i przejmującą historią miłości i straty.