1. „Ale cicho! Jakie światło wpada przez to okno? / To wschód, a Julia to słońce.”
- Początkową reakcją Romea jest podziw dla piękna Julii, jednak mówi cicho, dając do zrozumienia, że zdaje sobie sprawę z tajemnicy i potencjalnego zagrożenia, jakie stanowi ich sytuacja.
2. „Lepiej byłoby zakończyć moje życie przez ich nienawiść / Niż przeciągać śmierć z powodu braku twojej miłości.”
- Romeo wyraża intensywność swojej miłości do Julii, ale robi to w sposób refleksyjny, biorąc pod uwagę konsekwencje odkrycia ich związku.
3. „Pani, na tamten błogosławiony księżyc, przysięgam, / On posrebrza wszystkie wierzchołki drzew owocowych.”
- Romeo przywołuje piękno księżyca jako symbol ich czystej i trwałej miłości, woli jednak łagodny ton niż przytłaczającą deklarację.
4. „Wzywajcie mnie, ale kochajcie, a przyjmę nowy chrzest; / Odtąd już nigdy nie będę Romeem.”
– W tej chwili intensywnych wzruszeń Romeo wyraża chęć zmiany tożsamości na rzecz Julii, jednak nadal mówi ostrożnym tonem, sugerując strach przed wyzwaniami, jakie przed nimi staną.
Dla kontrastu, przejawy miłości Julii są bardziej namiętne i pozbawione zastrzeżeń. Mniej przejmuje się potencjalnymi konsekwencjami i mówi z poczuciem pewności i determinacji. Jej słowa wyrażają natychmiastowe pragnienie i gotowość zaryzykowania wszystkiego dla ich miłości.
Pomimo tych różnic w wyrazie, zarówno Romea, jak i Julię łączy głęboka i prawdziwa miłość do siebie nawzajem, która wykracza poza wyzwania i przeszkody, jakie napotykają.