1. Tworzenie poczucia pilności:
Kondensując wydarzenia w krótkim czasie, Szekspir stwarza poczucie pilności i zwiększonego napięcia. Szybki rozwój wydarzeń popycha historię do przodu i intensyfikuje emocjonalne oddziaływanie tragicznego romansu Romea i Julii.
2. Podkreślanie porywczości młodości:
Krótkie ramy czasowe odzwierciedlają impulsywny charakter pasji Romea i Julii. Szybki rozwój wydarzeń ilustruje lekkomyślność i intensywność emocji charakteryzującą ich miłość, co doprowadziło do ich tragicznego końca.
3. Zwiększanie tragicznego wpływu:
Kompresja czasu przyczynia się do tragicznego wydźwięku tej historii. Losy kochanków toczą się szybko i nieubłaganie, pozostawiając niewiele miejsca na nadzieję i interwencję. Ten gwałtowny upadek pogłębia poczucie rozpaczy i podkreśla nieuchronność tragedii.
4. Wzmocnienie struktury dramatycznej:
Kondensacja akcji pozwala Szekspirowi zachować zwartą i skupioną strukturę fabuły. Szybki rozwój wydarzeń sprawia, że historia nie staje się zbyt skomplikowana i nie ugrzęzła w niepotrzebnych szczegółach. Skoncentrowana oś czasu pomaga zachować poczucie dramatycznego impetu przez całą grę.
5. Symboliczne znaczenie czasu:
Wykorzystanie czasu przez Szekspira w sztuce ma także znaczenie symboliczne. Upływ pięciu dni od pojednania Monteków i Kapuletów do śmierci kochanków sugeruje ulotność ludzkiego życia i daremność prób kontrolowania losu.
6. Zwiększanie wpływu losu i przeznaczenia:
Kompresując oś czasu, Szekspir podkreśla rolę losu i przeznaczenia w sztuce. Nagłą spiralę wydarzeń zdają się napędzać siły znajdujące się poza kontrolą bohaterów, potęgujące poczucie tragicznej nieuchronności.
7. Licencja artystyczna:
Z czasem Szekspir pozwolił sobie na swobodę twórczą, aby zwiększyć dramatyczny efekt sztuki. Chociaż historia może nie trzymać się realistycznych ram czasowych, skompresowane ramy czasowe służą artystycznemu celowi, jakim jest stworzenie potężnej i rezonującej emocjonalnie tragedii.