Scena balkonowa:
Podczas kultowej sceny balkonowej w drugim akcie, scena 2, Romeo stoi pod oknem Julii i wyznaje jej miłość. W trakcie rozmowy Romeo sugeruje, że mogliby zjednoczyć swoje rodziny poprzez małżeństwo:
*ROMEO:* „Mam usłyszeć więcej, czy mam w tym miejscu mówić?”
*JULIET:* "To tylko twoje imię jest moim wrogiem. Ty jednak nie jesteś Montague. Co to jest Montague? To nie jest ani ręka, ani noga,
Ani ramienia, ani twarzy, ani żadnej innej części
Przynależność do mężczyzny. O! być jakieś inne imię
Przynależność do mężczyzny.”
*ROMEO:* „Wierzę ci na słowo:
Nazywajcie mnie miłością, a przyjmę nowy chrzest;
Odtąd nigdy nie będę Romeo.”
Tutaj Romeo sugeruje, że jeśli Julia porzuci imię „Montague”, które symbolizuje ich zwaśnione rodziny, on jest skłonny porzucić swoje nazwisko rodowe i poślubić ją.
Cela brata Laurentego:
W Akcie 2, Scenie 3, Romeo i Julia odwiedzają celę brata Laurentego, aby zaaranżować tajne małżeństwo. Romeo, przepełniony radością i oczekiwaniem, ochoczo namawia Brata do odprawienia ceremonii:
*ROMEO:* „Chodź, chodź ze mną, a praca będzie krótka;
Bo dzięki twoim liściom nie zostaniesz sam
Dopóki święty kościół nie zjednoczy dwóch w jednym.”
W tej scenie pilna potrzeba zjednoczenia się Romea z Julią wskazuje na jego pragnienie umocnienia ich więzi poprzez małżeństwo.
Noc poślubna:
W Akcie 3, Scena 5, w noc poślubną Romeo i Julia wyznają sobie miłość i tęsknotę za wzajemną obecnością, mimo że wiedzą o waśni między rodzinami i zagrożeniu prawa. Kiedy w końcu zostają sami, Romeo sugeruje skonsumowanie ich małżeństwa, zanim będzie musiał wyjechać z powodu wygnania za zabicie Tybalta, kuzyna Julii.