1. Poziom dosłowny: Jest to najbardziej podstawowy poziom znaczeniowy, który odnosi się do dosłownych wydarzeń i działań mających miejsce w spektaklu.
2. Poziom graficzny: Poziom ten obejmuje użycie symboliki, metafor i innego języka figuratywnego w celu stworzenia głębszych znaczeń i interpretacji wykraczających poza poziom dosłowny.
3. Poziom tematyczny: Na tym poziomie badane są podstawowe tematy i przesłania, jakie niesie ze sobą sztuka. Tematy to główne idee lub tematy poruszane w sztuce i często odnoszą się do uniwersalnych ludzkich doświadczeń, dylematów moralnych lub problemów społecznych.
4. Poziom psychologiczny: Na tym poziomie zagłębiamy się w wewnętrzne myśli, emocje i motywacje bohaterów, badając ich stany psychiczne i konflikty.
5. Poziom społeczny: Na tym poziomie badany jest przedstawiony w sztuce obraz społeczeństwa, jego struktur społecznych, norm i wartości, a także relacji między jednostkami a społeczeństwem, w którym żyją.
6. Poziom historyczny: Na tym poziomie uwzględnia się kontekst historyczny, w jakim sztuka została napisana lub osadzona, badając, w jaki sposób odzwierciedla ona lub komentuje kwestie społeczne, kulturalne i polityczne tamtych czasów.
7. Poziom metateatralny: Poziom ten obejmuje elementy spektaklu odnoszące się do samego siebie oraz eksplorację natury dramatu, przedstawienia i relacji między sceną a publicznością.
Poziomy te nie wykluczają się wzajemnie, a zabawa może odbywać się na wielu poziomach jednocześnie. Różne poziomy dramatu zapewniają bogatsze i bardziej zniuansowane zrozumienie treści spektaklu, umożliwiając głębszą analizę i docenienie jego złożoności i znaczeń.