Co Szekspir rozumie przez kuglarza?

W czasach Szekspira żonglerem była osoba wykonująca sztuczki lub wyczyny umiejętności, takie jak żonglerka, przewracanie się lub akrobacje. Żonglerów często kojarzono z jarmarkami, targami i innymi wydarzeniami publicznymi i uważano ich za artystów lub wykonawców.

Szekspir używa terminu „żongler” w kilku swoich sztukach w odniesieniu do ludzi, którzy są biegli w oszustwie, oszustwie i manipulacji. Na przykład w sztuce „Makbet” Szekspir nazywa czarownice „kuglarzami”, sugerując, że są one w stanie oszukać Makbeta i nim manipulować. W sztuce „Burza” Szekspir używa terminu „żongler” w odniesieniu do postaci Prospero, który używa swoich magicznych mocy do kontrolowania i manipulowania innymi postaciami w sztuce.

Ogólnie rzecz biorąc, użycie przez Szekspira terminu „żongler” sugeruje negatywną konotację, sugerując osobę zwodniczą, manipulującą lub znającą się na oszustwach.