1. Rozwój postaci:Sceny retrospekcji pozwalają widzom zobaczyć Willy'ego Lomana takim, jakim był w przeszłości i jak zmieniał się na przestrzeni czasu. Zapewniają głębsze zrozumienie jego osobowości, marzeń i zmagań. Prezentując te sceny, Miller pomaga stworzyć bardziej złożony i wszechstronny portret Willy'ego.
2. Badanie związków:Retrospekcje przedstawiają relacje Willy'ego z jego żoną Lindą oraz synami Biffem i Happym. Ujawniają dynamikę tych relacji i to, jak ewoluowały na przestrzeni lat. Widzowie zyskują wgląd w miłość, napięcie i konflikt w rodzinie Lomanów.
3. Budowanie kontekstu:Retrospekcje pomagają ustalić kontekst obecnej sytuacji Willy'ego. Pokazują wydarzenia, które doprowadziły do jego obecnego kryzysu finansowego i emocjonalnego, w tym nieudaną karierę, napięte relacje z synami i nierealistyczne marzenia o sukcesie. Dostarczając te podstawowe informacje, Miller pozwala widzom lepiej zrozumieć działania i motywacje Willy'ego.
4. Symbolika i obrazowość:Miller wykorzystuje retrospekcje, aby włączyć elementy symboliczne i obrazy, które podkreślają tematykę i znaczenia sztuki. Na przykład powracający obraz dżungli symbolizuje dziką i nieokiełznaną naturę Willy'ego, a zasiane przez niego nasiona reprezentują jego nadzieje i aspiracje na przyszłość.
5. Dramatyczny efekt:Retrospekcje tworzą dynamiczną i wciągającą strukturę narracyjną. Stanowią kontrast w stosunku do scen współczesnych, budując napięcie i suspens. Nagłe zmiany między przeszłością a teraźniejszością utrzymują widza w centrum uwagi i zwiększają emocjonalny wpływ spektaklu.
Ogólnie rzecz biorąc, wykorzystanie przez Arthura Millera scen retrospekcji w Śmierci komiwojażera pozwala na głębszy rozwój postaci, badanie relacji, budowanie kontekstu, włączenie symboliki i wywarcie dramatycznego wpływu. Techniki te przyczyniają się do bogatszego i bardziej zniuansowanego doświadczenia teatralnego, rzucając światło na złożoność ludzkiej natury i pogoń za amerykańskim snem.