Z jednej strony początkowa aranżacja małżeństwa Julii z Paryżem przez lorda i panią Kapuletów bez uzyskania jej zgody może być postrzegana jako kontrolująca i opresyjna, przyczyniająca się do konfliktu. Ich brak zrozumienia uczuć Juliet może być również postrzegany jako brak empatii i zrozumienia.
Z drugiej strony ich reakcja na rzekomą śmierć Julii ukazuje autentyczne uczucie i głęboki smutek, pokazując, że ich miłość do córki nie jest całkowicie przyćmiona konwencjami społecznymi czy honorem rodzinnym.
Spektakl uwzględnia także kontekst społeczny i kulturowy, w jakim funkcjonują rodzice. Waśń między Montekimi i Kapuletami tworzy atmosferę wrogości, nieufności i przemocy, która ogranicza ich perspektywę i decyzje.
Przedstawienie rodziców Julii przez Szekspira pozwala na kompleksowe zrozumienie ich działań, motywów i emocji, zamiast przedstawiać ich jako zwykłych jednowymiarowych złoczyńców. Ich bohaterowie służą podkreśleniu zderzenia osobistych pragnień, obowiązków rodzinnych i szerszych sił społecznych, które kształtują życie bohaterów.