1. Słowa początkowe prologu :„Dwa domy, oba podobne pod względem godności… Od starożytnego zerwania urazy do nowego buntu”.
- Prolog stwarza poczucie zbliżającego się konfliktu i zagłady, podkreślając długotrwały spór pomiędzy rodzinami Montague i Capulet.
2. Zapowiedź tragicznego zakończenia :„Gdzie krew cywilna czyni ręce cywilne nieczystymi…”
- Prolog zapowiada tragiczny rozlew krwi i przemoc, jaka będzie charakteryzowała sztukę, podkreślając destrukcyjne skutki nienawiści rodzin.
3. Kochankowie ze skrzyżowanymi gwiazdami :„Odtąd śmiertelne lędźwie tych dwóch wrogów, para kochanków ze skrzyżowanymi gwiazdami odbiera im życie”.
- To zdanie przedstawia tragiczną historię miłosną Romea i Julii i sugeruje ich ostateczny koniec. Termin „przekroczony gwiazdą” wskazuje na kosmiczne siły i los, które działają przeciwko kochankom.
4. Paradoks miłości i nienawiści :„Niech śmierć pogrzebie konflikty ich rodziców”.
- Prolog sugeruje, że tragiczna śmierć Romea i Julii może zakończyć spór pomiędzy ich rodzinami, podkreślając paradoksalny charakter miłości i nienawiści.
5. Wiedza odbiorców :„I ciągła wściekłość ich rodziców, której poza końcem ich dzieci nic nie jest w stanie usunąć…”
- Prezentując tę informację w prologu, widz zyskuje wiedzę, o której nie mają pojęcia bohaterowie spektaklu. Stwarza to poczucie dramatycznej ironii, ponieważ widzowie antycypują tragiczne wydarzenia, podczas gdy bohaterowie pozostają w błogiej nieświadomości.
Prolog Romea i Julii skutecznie wykorzystuje dramatyczną ironię, aby stworzyć poczucie złych przeczuć, podkreślając tragiczne konsekwencje, jakie czekają bohaterów. Konstruując konflikty, zapowiadając losy kochanków i podkreślając paradoksalny charakter miłości i nienawiści, prolog wzmacnia napięcie dramatyczne spektaklu i zwiększa emocjonalne zaangażowanie widzów w następujące po nich wydarzenia.