Jaka była katastrofa w grze antygona?

W sztuce „Antygona” Sofoklesa katastrofa odnosi się do tragicznego splotu wydarzeń, które doprowadziły do ​​śmierci kilku głównych bohaterów. Katalizatorem tej katastrofy jest sprzeciw Antygony wobec rozkazu króla Kreona, aby pozostawić jej brata Polinejkesa bez pochówku. Sprzeciwia się edyktowi, odprawiając obrzędy pogrzebowe za brata, po czym zostaje uznana za winną nieposłuszeństwa.

Kreon za jej akt nieposłuszeństwa skazuje Antygonę na pochowanie żywcem w zamkniętej jaskini. Pomimo prób uratowania jej przez Hajmona, syna Kreona i narzeczonego Antygony, ona nie daje się zwieść i akceptuje swój los.

W miarę rozwoju akcji katastrofa nasila się. Haemon, zdruzgotany losem Antygony, odbiera sobie życie w jaskini, w której jest pochowana. Dowiedziawszy się o śmierci syna, Eurydyka, żona Kreona i matka Hajmona, również odbiera sobie życie, ogarnięta żalem i rozpaczą.

Skumulowany wpływ tych zgonów przynosi Kreonowi głęboki smutek i żal. Zdając sobie sprawę ze swojego tragicznego błędu w ocenie i jego konsekwencji, Kreon musi zmagać się z katastrofalnymi konsekwencjami swojej decyzji. Zakończenie sztuki stanowi przejmującą refleksję nad strasznymi konsekwencjami pychy, nieugiętej dumy i ogromnych kosztów przeciwstawienia się prawom naturalnym i więzom rodzinnym.