Kiedy Szekspir przybył do Londynu, jaką nędzę zastał?

William Shakespere urodził się w Stratford-upon-Avon w 1564 roku i pod koniec lat osiemdziesiątych XVI wieku przeniósł się do Londynu, aby rozpocząć karierę teatralną. Zanim przybył Szekspir, Londyn stał się tętniącą życiem metropolią liczącą ponad 200 000 mieszkańców. Jednak miasto nadal było miejscem bardzo niehigienicznym i przeludnionym. Ulice były wąskie i często nieutwardzone, a także wypełnione śmieciami i ekskrementami. Powietrze było zanieczyszczone dymem z palenisk węglowych i smrodem gnijącego mięsa. Woda w Tamizie była silnie zanieczyszczona i pełna ścieków, co stanowiło częste źródło chorób.

Sztuki Szekspira często odzwierciedlają nędzę i biedę, jakie widział w Londynie. W swojej sztuce „Henryk V” opisuje miasto jako „miasto błota i brudu”. W „Królu Learze” pisze o „biednych mieszkańcach miasta, którzy codziennie łamią prawa natury w pogoni za swoim nędznym handlem”. A w „Romeo i Julii” opisuje miasto jako miejsce, gdzie „portmonetka każdego człowieka jest na gardle bliźniego”.

Pomimo nędzy Szekspir odnalazł piękno także w Londynie. Inspiracją dla niego było tętniące życiem miasto i jego liczne kultury. Pisał o ulicznych artystach miasta, jego rynkach i teatrach. Pochwalił także różnorodność miasta, jego energię i potencjał wielkości.