1. Ustalanie wiarygodności:
Przedstawiając Makbeta jako odważnego i szanowanego wojownika, Szekspir stwarza poczucie wiarygodności i podziwu dla tej postaci. Ten początkowy pozytywny portret sprawia, że wywiera on większy wpływ, gdy postać Makbeta przez całą sztukę przechodzi upadek moralny.
2. Zwiększanie tragicznego efektu:
Kontrast pomiędzy początkowymi szlachetnymi cechami Makbeta a jego późniejszym popadnięciem w tyranię i zło wzmacnia tragiczny efekt sztuki. Widzowie odczuwają głębsze poczucie litości i przerażenia, gdy są świadkami upadku niegdyś honorowego człowieka.
3. Tworzenie dramatycznego napięcia:
Początkowy bohaterstwo Makbeta stwarza dramatyczne napięcie między jego wrodzoną dobrocią a zepsutym wpływem władzy. Konflikt ten popycha fabułę do przodu i sprawia, że widzowie są zaangażowani w podróż bohatera.
4. Podkreślanie roli ambicji:
Ukazując Makbeta jako postać odważną i szlachetną, Szekspir podkreśla siłę ambicji i niepohamowanych pragnień. Pokazuje, jak nawet cnotliwe jednostki mogą ulec zepsuciu w wyniku pogoni za władzą i osobistymi korzyściami.
5. Zapowiadanie przyszłych wydarzeń:
Początkowa waleczność Makbeta zapowiada jego późniejszy upadek. Proroctwa czarownic i jego reakcja na nie wskazują na potencjalną ciemność czającą się w nim, mimo że jest on sławiony za swoje bohaterskie czyny.
Ogólnie rzecz biorąc, ukazanie Makbeta jako odważnego i honorowego żołnierza już na wstępie podkreśla złożoność i tragiczny wymiar jego postaci, intensyfikuje napięcie dramatyczne i wzmacnia wpływ jego przemiany w trakcie przedstawienia.