1. Fabuła i struktura:
- Stworzenie atrakcyjnej fabuły o przejrzystej strukturze obejmującej ekspozycję, wznoszącą się akcję, punkt kulminacyjny, opadającą akcję i rozwiązanie.
2. Rozwój postaci:
- Tworzenie złożonych postaci, z którymi można się utożsamić, o odmiennych osobowościach, motywacjach i konfliktach.
3. Dialog:
- Pisanie wciągających i realistycznych dialogów, które rozwijają fabułę, ujawniają cechy charakteru i tworzą dramatyczne napięcie.
4. Oprawa i atmosfera:
- Stworzenie żywej scenerii i atmosfery, która uzupełnia historię i wpływa na działania bohaterów.
5. Scenografia i blokowanie:
- Organizowanie ruchu aktorów na scenie, często określanego jako blokowanie, w celu wywołania zainteresowania wizualnego i lepszego zrozumienia sztuki przez publiczność.
6. Kostiumy:
- Projektowanie i używanie kostiumów, które wizualnie definiują postacie i przyczyniają się do ogólnej estetyki produkcji.
7. Rekwizyty:
- Stosowanie rekwizytów wspierających historię, tworzących konflikty fizyczne i zwiększających realizm scenerii spektaklu.
8. Oświetlenie:
- Stosowanie technik oświetleniowych w celu stworzenia nastroju, atmosfery i skupienia uwagi na poszczególnych elementach sceny.
9. Dźwięk i muzyka:
- Integracja efektów dźwiękowych, muzyki i innych elementów dźwiękowych w celu zwiększenia dramatyzmu, stworzenia atmosfery i podkreślenia kluczowych momentów.
10. Konwencje teatralne:
- Stosowanie konwencji teatralnych, takich jak monologi, uniki i monologi, aby dać aktorom możliwość bezpośredniego przekazania widzom myśli i emocji.
11. Symbolika i metafora:
- Włączenie symbolicznych obiektów, działań lub metafor w celu przekazania głębszych znaczeń i zapewnienia wielowarstwowych interpretacji sztuki.
12. Gest i ruch:
- Używanie gestów i ruchów w celu zwiększenia ekspresji emocjonalnej i wzmocnienia cech charakteru.
13. Komedia i tragedia:
- Łączenie elementów komedii i tragedii, często określanych mianem tragikomedii, w celu wywołania u widzów szeregu emocji.
14. Improwizacja:
- Umożliwienie aktorom improwizacji w ramach określonych parametrów, aby dodać występowi spontaniczności i świeżości.
15. Interakcja z publicznością:
- Bezpośrednie zaangażowanie widzów poprzez przełamanie czwartej ściany, włączenie ich do świata spektaklu lub wywołanie ich reakcji.
Techniki te są niezbędne do tworzenia skutecznych i wciągających dzieł dramatycznych, oferując dramatopisarzom, reżyserom i aktorom szereg narzędzi do skutecznego przekazywania historii i tematów na scenie.