1. Blokowanie:
Blokowanie odnosi się do rozmieszczenia i ruchu aktorów na scenie. Polega na planowaniu pozycji i ruchów aktorów podczas prób, tak aby stworzyć ciekawe wizualnie i dynamiczne obrazy sceniczne. Właściwe blokowanie pomaga aktorom skutecznie wypowiadać się, naturalnie współdziałać ze sobą i utrzymywać płynność przedstawienia.
2. Gesty:
Aktorzy używają gestów do wyrażania emocji, wskazywania działań i podkreślania osobowości swoich postaci. Gesty mogą być subtelne lub szerokie i mogą przekazywać szeroki zakres znaczeń, od wyrażania radości i podniecenia po wyrażanie złości i frustracji.
3. Wyraz twarzy:
Wyraz twarzy jest niezbędny do przekazywania emocji i reakcji. Aktorzy używają mimiki, aby ożywić swoje postacie i nawiązać głębszy kontakt z publicznością.
4. Fizyczność:
Fizyczność aktora odnosi się do jego ogólnej obecności fizycznej i sposobu, w jaki zachowuje się na scenie. Fizyczność obejmuje mowę ciała, postawę i ekspresję wokalną. Odzwierciedla osobowość, pochodzenie i stan emocjonalny przedstawianej postaci.
5. Timing i rytm:
Timing i rytm odgrywają kluczową rolę w tworzeniu wiarygodnego występu. Aktorzy muszą opanować synchronizację swoich ruchów, mowy i reakcji, aby ustalić naturalny i wciągający rytm, który utrzyma publiczność w napięciu.
6. Język ciała:
Język ciała to forma komunikacji niewerbalnej, której aktorzy używają do przekazywania emocji i cech charakteru poprzez swoją fizyczną obecność. Obejmuje gesty, mimikę, postawę i wzorce ruchu.
7. Sztuka sceniczna:
Stagecraft odnosi się do zdolności aktora do płynnego i celowego poruszania się na scenie. Polega na opanowaniu przestrzeni scenicznej, efektywnym wykorzystaniu rekwizytów i stworzeniu wiarygodnych interakcji z innymi aktorami.
8. Charakterystyka fizyczna:
Aktorzy mogą modyfikować swój wygląd fizyczny poprzez kostiumy i makijaż, aby stworzyć pożądane postacie. Ta fizyczna przemiana pomaga przekazać cechy charakteru i zapewnić widzom wizualne wskazówki.
9. Choreografia ruchowa:
W niektórych sztukach lub produkcjach teatralnych można opracować choreografię rozbudowanych sekwencji ruchowych. Należą do nich sceny obejmujące taniec, akrobacje lub stylizowane ruchy, które wzmacniają ekspresję artystyczną i wpływ narracyjny.
Efektywny ruch w dramacie poprawia ogólne wrażenia teatralne, przyczyniając się do rozwoju postaci, opowiadania historii i emocjonalnego połączenia z publicznością. Pomaga aktorom ożywić swoje postacie, stworzyć dramatyczne napięcie i przekazać złożone pomysły za pomocą sygnałów niewerbalnych.