Tradycyjny dramat afrykański jest zakorzeniona w ustnych tradycjach i rytuałach rdzennych społeczeństw afrykańskich. Często przybiera formę opowiadania historii, któremu towarzyszy muzyka, taniec i ruch. Tradycyjny dramat afrykański jest często wystawiany na świeżym powietrzu, np. na wiejskich placach, i często służy edukacji, rozrywce i kontaktom towarzyskim ze społecznością.
Współczesny dramat afrykański pojawiły się na początku XX wieku, kiedy afrykańscy pisarze zaczęli dostosowywać europejskie formy teatralne do własnego kontekstu kulturowego i politycznego. W tym okresie pojawili się wybitni dramatopisarze afrykańskii, tacy jak Wole Soyinka, Ngugi wa Thiong'o i Athol Fugard, których prace poruszały kwestie kolonializmu, rasizmu i tożsamości afrykańskiej.
Współczesny dramat afrykański wciąż ewoluuje i różnicuje się, a na całym kontynencie pojawiają się nowe głosy i formy. Współczesny dramat afrykański często porusza tematy tożsamości, globalizacji i afrykańskich doświadczeń w zglobalizowanym świecie i może zawierać elementy technologii, mediów cyfrowych i innych innowacyjnych form ekspresji.