1. Główny bohater: Tytuł od razu wprowadza centralną postać spektaklu, Otella, szlachetnego Maura Wenecji. Umieszczając imię Otella w tytule, Szekspir ustanawia go jako centralny punkt dramatu. Uwagę widzów zwraca się na zrozumienie charakteru, motywacji i zmagań Otella przez cały czas trwania przedstawienia.
2. Inność Otella: Użycie imienia Otella podkreśla również jego status outsidera w społeczeństwie weneckim. Jako cudzoziemiec i osoba kolorowa Othello spotyka się z uprzedzeniami i rasizmem ze strony niektórych postaci. Tytuł w subtelny sposób nawiązuje do poruszanych w spektaklu wątków rasizmu, zazdrości i niszczycielskiej siły uprzedzeń społecznych.
3. Motywy zazdrości i oszustwa: Tytuł „Otello” zapowiada także główne tematy sztuki, takie jak zazdrość, manipulacja i oszustwo. Elementy te napędzają tragiczne wydarzenia, które mają miejsce, prowadząc do upadku Otella i ostatecznej tragedii.
4. Aluzje do literatury klasycznej: Użycie imienia postaci w tytule było powszechne w klasycznej literaturze greckiej i rzymskiej. Nazywając sztukę imieniem głównego bohatera, Szekspir nawiązuje do tej klasycznej tradycji i sugeruje, że „Otello” należy do rodu ponadczasowych, bohaterskich opowieści.
5. Porównaj z „Wrzosowiskami Wenecji”: Niektóre wczesne wersje sztuki nazywały ją „Wrzosowiskami Wenecji”, podkreślając pochodzenie etniczne Otella. Decydując się na krótszy tytuł „Otello”, Szekspir przeniósł uwagę bardziej bezpośrednio na jednostkę, a nie na miejsce jej pochodzenia, wzmacniając uniwersalność tematów sztuki.
6. Symbolika i gra słów: Samo słowo „Otello” może mieć znaczenie symboliczne lub warstwowe. Niektórzy sugerują, że przypomina ono włoskie słowo „o hello”, co oznacza „zazdrosny”, nawiązując do tragicznej wady Otella.
Ogólnie rzecz biorąc, tytuł „Otello” skutecznie oddaje główne tematy, charakter i dramatyczne zawiłości tragicznego arcydzieła Szekspira.