Ironia dramatyczna to zabieg literacki, który tworzy napięcie między tym, co wiedzą bohaterowie, a tym, co wie publiczność. W tym przypadku Edyp sugeruje, że wyrzuci tego, który sprowadził na jego miasto cierpienie, lecz widzowie wiedzą, że to on jest sprawcą cierpień. Stwarza to poczucie napięcia i oczekiwania, ponieważ publiczność czeka, co się stanie, gdy Edyp odkryje prawdę.