Dosłownie Szekspir użył słowa „dół” w odniesieniu do dziury w ziemi, takiej jak studnia, grób lub kopalnia. Na przykład w Hamlecie bohater rozważa samobójstwo i określa grób jako „dół”, do którego musi wskoczyć.
W przenośni Szekspir użył słowa „dół” w odniesieniu do miejsca niebezpiecznego lub nieszczęścia, takiego jak pułapka lub pole bitwy. Na przykład w Makbecie czarownice nazywają pole bitwy „przepaścią” krwi i śmierci.
Szekspir używał także słowa „dół” w odniesieniu do ludzkiego ciała, zwłaszcza żołądka i jelit. Na przykład w Kupcu weneckim Shylock określa swój żołądek jako „otchłań” wypełnioną głodem.
W innych przypadkach Szekspir użył słowa „dół” w odniesieniu do miejsca odosobnienia, takiego jak loch lub więzienie. Na przykład w Burzy Prospero nazywa wyspę „otchłanią”, z której nie może uciec.
Ogólnie rzecz biorąc, Szekspir użył słowa „dół”, aby przekazać różnorodne znaczenia, zarówno dosłowne, jak i przenośne, i ważne jest, aby wziąć pod uwagę kontekst, w którym słowo jest użyte, aby zrozumieć jego zamierzone znaczenie.