Dobrze rozwinięte postacie: Postacie w grze z głębią są złożone i różnorodne. Mają jasne motywacje i cele, a w trakcie gry ulegają znacznemu rozwojowi i zmianom. Wydają się realni i wiarygodni dla odbiorców, a ich działania i decyzje wiarygodne i zrozumiałe.
Skomplikowana fabuła: Fabuła gry z głębią nie jest po prostu splotem wydarzeń prowadzących do przewidywalnego zakończenia. Zamiast tego jest to złożona sieć przyczyn i skutków, z wieloma wątkami i wątkami pobocznymi, które przecinają się i oddziałują na siebie. Fabuła utrzymuje widza w napięciu i domysłach, a także zapewnia bohaterom możliwości rozwoju i zmiany.
Znaczące tematy: Głęboka gra eksploruje ważne tematy, które rezonują z publicznością. Tematy te mogą być związane z miłością, stratą, zdradą, odkupieniem, władzą, sprawiedliwością lub dowolną liczbą innych tematów. Tematy powinny być uniwersalne i ponadczasowe, a także należy je eksplorować w sposób prowokujący do myślenia i angażujący emocjonalnie.
Gra z głębią zapewnia widzom bogate i satysfakcjonujące wrażenia. Rzuca wyzwanie ich intelektowi i emocjom i pozostaje z nimi długo po obejrzeniu sztuki.
Oto kilka przykładów sztuk, które są uważane za posiadające wielką głębię:
* Hamlet przez Williama Szekspira
* Król Edyp przez Sofoklesa
* Dom lalki przez Henryka Ibsena
* Wiśniowy Sad przez Antona Czechowa
* Śmierć sprzedawcy przez Arthura Millera
* Anioły w Ameryce przez Tony’ego Kushnera