* Róża pod dowolną inną nazwą: W drugim akcie, scenie 2, Julia słynnie deklaruje:„Co kryje się pod nazwą? To, co nazywamy różą, pod innym słowem pachniałoby równie słodko”. Porównując Romea do róży, daje do zrozumienia, że nawet gdyby nadano mu inne imię, jego prawdziwa wartość i piękno nie uległyby zmianie.
* Jasność w nocy: W Akcie 2, Scenie 2, pielęgniarka Julii mówi jej, że Romeo został wygnany, na co Julia odpowiada:„O, pęknij, moje serce - biedny bankrucie, pęknij natychmiast! Do więzienia, oczy, nie patrz na wolność! Podła ziemia zejdź na ziemię, zakończ tu ruch, a ty i Romeo wciśniecie jeden ciężki bier!”
* Porównanie Go z gwiazdami: W Akcie 2, Scena 2, Julia mówi:„O Romeo, Romeo, dlaczego jesteś Romeo? Wyrzeknij się swego ojca i swojego imienia; albo, jeśli nie chcesz, przysięgnij moją miłość, a nie będę już dłużej Kapulet.” W tym miejscu wyraża chęć rezygnacji ze swojego nazwiska rodowego, jeśli on odrzuci swoje, wskazując, że ceni go bardziej niż jakąkolwiek etykietę społeczną.
* Słońce jako Romeo: W Akcie 2, Scena 5, Julia oświadcza:„Dziś słońca nie będzie widać; niebo przybiera kolor nocy, ponieważ opłakuje śmierć mojego drogiego kochanka”. Julia przedstawia Romea jako źródło światła i życia, sugerując, że jego nieobecność zaciemnia dla niej świat.
* Romeo jako jej ukochany: Przez cały spektakl Julia często nazywa Romea swoim „ukochanym”, podkreślając głęboką miłość i przywiązanie, jakie darzy go. Nawet w najciemniejszych chwilach, gdy myśli o samobójstwie, nadal odnosi się do niego z miłością.
Ogólnie rzecz biorąc, opisy Romea dokonane przez Julię odzwierciedlają intensywność jej miłości do niego, wagę, jaką przywiązuje do jego tożsamości poza etykietami społecznymi, oraz jej postrzeganie go jako latarni morskiej w jej życiu.