Przemoc Frankensteina jest także wynikiem jego własnych wewnętrznych zmagań. Ma charakter skonfliktowany, rozdarty pomiędzy pragnieniem bycia kochanym i akceptowanym a złością i urazą wobec tych, którzy go odrzucili. Ten wewnętrzny konflikt powoduje, że Frankenstein atakuje przemocą, ponieważ nie jest w stanie znaleźć zdrowego sposobu na wyrażenie swoich emocji.
Dodatkowo przemoc Frankensteina można postrzegać jako metaforę przemocy, która istnieje w otaczającym nas świecie. Powieść powstała w czasie wielkich niepokojów społecznych i przemocy, odzwierciedlając własne obawy autora o stan społeczeństwa. Przemoc Frankensteina jest dla Shelley sposobem na wyrażenie swoich obaw i obaw związanych z możliwością przemocy i zniszczenia na świecie.