Inna interpretacja jest taka, że mówca podkreśla ograniczenia i ograniczenia nałożone na kobiety w społeczeństwie. Porównując kobiety do zwierząt uwięzionych w klatkach, mówca może krytykować konwencje społeczne i oczekiwania, które ograniczają kobiety i uniemożliwiają im swobodne wyrażanie swoich pragnień.
Należy jednak pamiętać, że perspektywa mówiącego w wierszu jest złożona i zniuansowana, a różni czytelnicy mogą znaleźć różne znaczenia i interpretacje. Niektórzy literaturoznawcy twierdzą, że wiersz zawiera elementy ironii i satyry oraz że ton mówiącego niekoniecznie dosłownie potwierdza te porównania, ale raczej wykorzystuje je do satyry i krytyki panujących postaw społecznych.