* Standardowe programowanie sieciowe: Większość programów telewizyjnych z lat 70. i 80., w tym „Mały domek na prerii”, była emitowana w standardowym formacie 60-minutowym. Pozwoliło to na określoną ilość czasu reklamowego i było zgodne z ustaloną wówczas strukturą programów telewizyjnych.
* Odcinki specjalne: *Mały Domek* miał kilka odcinków specjalnych, które trwały dłużej niż zwykle. Często były to:
* Premiery sezonu: Czasami były one rozszerzane, aby wprowadzić nowe historie lub przygotować grunt pod sezon.
* Finały sezonu: Podobnie finały często były dłuższe, aby zapewnić bardziej satysfakcjonujące zakończenie historii sezonu.
* Wydarzenia specjalne: W programie czasami emitowano świąteczne specjały lub odcinki skupiające się na ważnych wydarzeniach historycznych, które wymagały dłuższego czasu trwania.
* Syndalizacja: Kiedy „Little House on the Prairie” wszedł do dystrybucji, powszechną praktyką było wspólne edytowanie odcinków w celu stworzenia 90-minutowych bloków dla stacji telewizyjnych. Niekoniecznie był to oryginalny format programu, ale raczej strategia dystrybucji.
Tak więc, chociaż w „Małym domku na prerii” czasami pojawiały się dłuższe odcinki, nie było to regularne zjawisko. Program był emitowany głównie w standardowym formacie 60-minutowym przez cały czas trwania.