Jedna z teorii głosi, że teatr azjatycki powstał jako forma rytuału religijnego. W starożytnych społeczeństwach ludzie wykonywali tańce, pieśni i odgrywali historie związane ze swoją religią, aby zadowolić bogów i przynieść szczęście. Występy te często odbywały się w świątyniach lub innych świętych miejscach i często towarzyszyła im muzyka i gra na bębnach.
Inna teoria głosi, że teatr azjatycki rozwinął się jako forma rozrywki. W starożytności ludzie gromadzili się w przestrzeni publicznej, aby oglądać wykonawców opowiadających historie, śpiewających piosenki i tańczących. Występy te były często dość wyszukane i mogły trwać godzinami, a nawet dniami.
Z biegiem czasu teatr azjatycki ewoluował i rozwinął się w bogatą i tętniącą życiem formę sztuki, jaką jest dzisiaj. Istnieje wiele różnych form teatru azjatyckiego, każda z nich ma swój własny, niepowtarzalny styl i tradycje. Do najpopularniejszych form teatru azjatyckiego należą chińska opera, japońskie kabuki, koreańskie pansori i indyjskie kathakali.
Teatr azjatycki wywarł głęboki wpływ na kulturę światową. Wywarł wpływ na rozwój teatru zachodniego i do dziś pozostaje źródłem inspiracji dla artystów i performerów na całym świecie.