1. Łagodny niepokój: Charakteryzuje się to nerwowością i motylami w brzuchu, któremu towarzyszy zwiększone tętno i pocenie się. Jednakże jednostka nadal jest w stanie prawidłowo funkcjonować i osiągać odpowiednie wyniki.
2. Umiarkowany niepokój: Ten etap charakteryzuje się bardziej intensywnymi objawami fizycznymi, takimi jak drżenie, zawroty głowy i napięcie mięśni. Osoby mogą odczuwać zwątpienie w siebie, ale nadal są w stanie ukończyć swoje działanie, choć być może z pewnymi trudnościami.
3. Poważny niepokój: Na tym etapie u osób mogą wystąpić ekstremalne objawy fizyczne i emocjonalne, takie jak ataki paniki, nudności i niewyraźne widzenie. Mogą mieć trudności z jasnym myśleniem i mogą mieć trudności z zapamiętaniem swoich kwestii lub materiału. Mogą się wycofać lub zamrozić, nie mogąc kontynuować swoich działań.
4. Wyniszczający strach: Jest to najcięższy etap tremy, podczas którego ludzie są całkowicie przytłoczeni strachem i niepokojem. Mogą doświadczyć całkowitego załamania psychicznego i fizycznego, uniemożliwiając w ogóle występy. Może to prowadzić do długotrwałego unikania sytuacji związanych z wydajnością.
5. Zespół lęku społecznego: W niektórych przypadkach trema może być objawem choroby podstawowej, takiej jak fobia społeczna (SAD). Osoby z SAD doświadczają intensywnego niepokoju i samoświadomości w sytuacjach społecznych, a trema może być przejawem tego szerszego lęku.
Stopień tremy może się różnić w zależności od czynników, takich jak osobowość, doświadczenia, pewność siebie i przygotowanie danej osoby. Ponadto charakter występu (np. wielkość widowni, znaczenie osobiste, poziom trudności) może również wpływać na nasilenie tremy.